ลงทุนใน RMF และ LTF อย่างมืออาชีพ

1. ศึกษากฎหมายและเงื่อนไขก่อน RMF และ LTF เป็นกองทุนที่ให้สิทธิยกเว้นภาษีสำหรับเงินค่าซื้อหน่วยลงทุน แต่ถ้าเราทำผิดเงื่อนไข เช่น เราจะต้องถือ RMF จนอายุไม่ต่ำกว่า 55 ปีบริบูรณ์ (นับวันเกิดชนวันเกิด) และลงทุนมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปี (นับเวลาแบบวันชนวัน และนับเฉพาะปีที่ใช้สิทธิลดหย่อนภาษี” หรือเราต้องถือ LTF ไม่น้อยกว่าห้าปีปฏิทิน เป็นต้น หากผิดเงื่อนไข นอกจากต้องคืนภาษีส่วนที่ได้รับยกเว้นแล้ว อาจจะต้องเสียเบี้ยปรับหรือเงินเพิ่มให้สรรพากรด้วย

                2. ลงทุนเต็มเท่าที่ได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษีเท่านั้น เงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อหน่วยลงทุนใน RMF จะยกเว้นภาษีเฉพาะส่วนที่จ่ายเป็นค่าซื้อหน่วยลงทุนในอัตราไม่เกิน 15% ของเงินได้ และเมื่อรวมกับเงินสะสมเข้ากองทุนสำรองเลี้ยงชีพหรือ กบข. ในปีภาษีนั้นแล้วต้องไม่เกิน 500,000 บาท ส่วนเงินลงทุนใน LTF หักได้อีกต่างหากไม่เกิน 15% ของเงินได้ และไม่เกิน 500,000 บาทสำหรับปีภาษีนั้น เงินลงทุนใน RMF หรือ LTF ส่วนที่เกินสิทธิประโยชน์ตามเงื่อนไขที่กำหนด นอกจากไม่ได้รับสิทธิลดหย่อนภาษีแล้ว ผลประโยชน์จากเงินส่วนที่ไม่ได้รับสิทธิลดหย่อนภาษีแม้จะปฏิบัติตามเงื่อนไขจะต้องนำไปรวมในเงินได้เพื่อประเมินภาษีไม่ได้รับสิทธิยกเว้นภาษี

                3. เลือกลงทุนในราคาต่ำ การลงทุนที่ดีควรลงทุนในจังหวะที่ต้นทุนต่ำ แต่ความจริงไม่มีใครสามารถลงทุนได้ในจังหวะที่ถูกทุกครั้ง การลงทุนในราคาต่ำเป็นเป็นการลงทุนสม่ำเสมอเป็นประจำในระยะยาว โดยกำหนดช่วงเวลาการลงทุนไว้อย่างแน่นอนเป็นงวดๆ เช่น ทุกสัปดาห์ ทุกเดือน ด้วยเงินลงทุนที่เท่าๆกันในแต่ละงวดเป็นการกระจายการลงทุนตลอดเวลาทั้งในยามที่ตลาดดีและไม่ดี วิธีนี้จะช่วยถัวเฉลี่ยต้นทุนในการลงทุน และช่วยลดความกังวลใจเกี่ยวกับจังหวะการลงทุนที่เหมาะสม

                4. เลือกกองทุนที่เหมาะสมกับตนเอง RMF เป็นกองทุนที่มีนโยบายการลงทุนที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็น RMF ที่ลงทุนในพันธบัตรรัฐบาล ทองคำ หุ้น ฯลฯ ส่วน LTF แม้กฎหมายจะกำหนดว่าต้องลงทุนในหุ้นที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ไม่น้อยกว่า 65% แต่ก็ยังมีนโยบายหลากหลาย เช่น LTF ที่ลงทุนในตราสารอนุพันธ์เพื่อบริหารความเสี่ยงของการลงทุน เป็นต้น ดังนั้นก่อนลงทุน เราต้องรู้ตนเองว่าต้องการผลตอบแทนมากน้อยแค่ไหน และสามารถรับความเสี่ยงจากการที่ผลตอบแทนไม่เป็นไปตามคาดหวังได้มากน้อยเพียงใด

                5. ปรับพอร์ทการลงทุนให้เหมาะสมกับการลงทุน โดยคำนึงถึงทั้งปัจจัยภายในคือตนเอง ซึ่งสำนักงานคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์และกำกับหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) กำหนดให้ผู้ลงทุนประเมินตนเองก่อนลงทุนและปัจจัยภายนอกคือภาวการณ์ลงทุน โดยผู้ลงทุนต้องศึกษาข้อมูลและวิเคราะห์ผลกระทบของเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นเพื่อหาโอกาสและประเมินความเสี่ยงในการลงทุนอยู่เสมอ

โปรดอ่านต่อในฉบับเดือนพฤศจิกายน 2554