ผมเลือกใส่แว่นตาเพราะอยากกระชากแว่นออกด้วยลีลาดุดันเพื่อแสดงอารมณ์โกรธ เวลาใส่คอนแท็กเลนส์แล้วทำแบบนั้นไม่ถนัด

ลูกชายของเราแต่งงานกับภรรยาชาวญี่ปุ่นและย้ายไปสร้างครอบครัวอยู่ที่นั่นจนถึงปัจจุบัน ดังนั้น เราจึงคุยกันผ่านสไคป์เป็นประจำ วันหนึ่ง เขาถามลูกชายวัยสี่ขวบว่า "วันนี้อยากคุยกับย่าไหม"

 

"คุยครับ" เด็กชายตอบ พร้อมพูดหน้าตาจริงจังว่า "ย่าอยู่ในคอมพิวเตอร์"

 

ภรรยาของเพื่อนกลับถึงบ้าน เห็นสามีนั่งจ้องจอโทรทัศน์เขม็ง เปิดไปมาระหว่างรายการตกปลากับหนังวาบหวิว หลังจากมองอยู่พักใหญ่ ภรรยาเสนอว่า "ที่รัก คุณน่าจะดูหนังวาบหวิวอย่างเดียวให้ตลอดนะ เพราะเรื่องตกปลาคุณทำเป็นอยู่แล้ว"

วันหนึ่ง ฉันกับลูกสามคนขับรถไปตามทางหลวงแผ่นดิน มุ่งหน้าไปที่บ้านตากับยาย ระหว่างทางการจราจรติดขัดมาก จนถึงจุดหนึ่ง ฉันต้องจอดรถนึ่งสนิท ลูกชายวันสองขวบบอกเสียงดังมาจากเบาะหลังว่า "ไปต่อสิครับ ไม่มีป้ายบังคับให้จอดตรงนี้"

ฉันกับเพื่อนออกไปกินอาหารที่ภัตตาคารจีนแห่งหนึ่งด้วยกัน เมื่อพนักงานเสิร์ฟวางตะเกียบลงตรงหน้า เพื่อนทำท่าทางแปลกๆ พร้อมกับล้วงเข้าไปในกระเป๋าถือของเธอ ก่อนจะหยิบตะเกียบส่วนตัวออกมาวาง

 

"ในฐานะนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม" เธอกล่าว "ฉันไม่สนับสนุนการตัดไม้ทำลายป่าเพื่อมาทำเป็นตะเกียบแบบใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง"

 

พนักงานเสิร์ฟหยิบตะเกียบของเพื่อนฉันขึ้นมาดูพร้อมกับเอ่ยปากชม "สวยมาก" เขาพูดอย่างสุภาพที่สุด "ทำด้วยงาช้างเลยนะครับ"

 

ในที่สุด ฉันก็เกลี้ยกล่อมแม่จนสำเร็จ ท่านยอมหัดส่งข้อความผ่านทางมือถือ ข้อความแรกที่ท่านส่งมาให้ฉันคือ

"Whereisthespacebar?"

หัวข้อที่จะสอนในห้องเรียนชั้น ป. 3 วันนี้คือเรื่องพันธุศาสตร์ ฉันยิ้มกว้างขณะชี้ไปที่ลักยิ้มข้างแก้มแล้วถามว่า "นักเรียนคิดว่าครูจะถ่ายทอดอะไรให้ลูกๆ"

 

นักเรียนคนหนึ่งตะโกนว่า "รอยตีนกา!"