คืนหนึ่งผมจอดรถประจำทางรับหญิงเมากับเพื่อนชายที่มาด้วยกัน ขณะที่เพื่อนชายลงนั่งรวมกลุ่มกับผู้โดยสารชายอีกสองคนที่ด้านหลัง หญิงผู้นั้นก็เล่าเรื่องงานเลี้ยงวันเกิดที่เพิ่งไปมาให้ผมฟังอย่างสนุกอย่าบอกใคร เล่าจบเธอก็เดินไปนั่ง แต่อึดใจเดียวก็ย้อนกลับมาถามผมว่า

“อืม” เธอกระซิบ “คุณจำได้ไหมว่าฉันขึ้นรถเมล์มาพร้อมกับผู้ชายคนไหน”

หลังทำงานมาตลอดวันอันยาวนาน ผมไม่รอช้าที่จะกลับบ้าน “พอก้าวขาออกจากออฟฟิศ ผมก็ไม่คิดเรื่องงานเลย” ผมเปรยกับเพื่อนร่วมงาน “คุณเคยรู้สึกแบบนี้บ้างไหม”

“ไม่หรอก” เขาบอก “ผมไม่เคยรอนานจนถึงเวลากลับบ้าน”