ทำไมเวทีมวยในภาษาอังกฤษจึงเรียกว่า “ring” ที่แปลว่าวงแหวนทั้งที่เป็นรูปสี่เหลี่ยม

การใช้คำว่า “ring” ครั้งแรกนั้นใช้ในวงการอื่นไม่ใช่วงการมวย ข้อมูลในพจนานุกรมวลีและนิทานของบรูเออร์ระบุว่า คำคำนี้ในตอนแรกหมายถึงผู้ชมที่ล้อมวงดูคนต่อสู้กัน แม้คนที่คิดค้นการต่อสู้ด้วยมือเปล่าอาจเป็นเด็กชายอายุสองขวบที่เพิ่งค้นพบว่ามีน้องชายเป็นคู่แข่งอยู่ในบ้าน แต่การต่อยมวยต่อหน้าสาธารณชนเกิดขึ้นครั้งแรกในอังกฤษช่วงต้นศตวรรษที่ 18 กติกาในช่วงแรกคือต่อยได้เรื่อยๆไม่จำกัดเวลา ไม่มีเชือกล้อมรอบ และไม่มีกรรมการ ออกอาวุธได้ทุกรูปแบบ แต่ห้ามกอดรัดกันเท่านั้นเอง ใครยืนอยู่ได้นานที่สุดเป็นคนสุดท้ายถือเป็นผู้ชนะ ผู้ชมที่กระหายเลือดจะตั้งวงกันดูล้อมรอบนักมวยเป็นรูปวง แหวน ท้ายที่สุด เมื่อนักมวยเริ่มมีรายได้จากการเสี่ยงเจ็บตัวมากขึ้นก็เริ่มมีการสร้างอาคารพร้อมกับกั้นพื้นที่ชกมวยด้วยท่อนไม้หรือเชือกเส้นใหญ่ และต่อมาจึงพัฒนาเป็นเวทีมวยอย่างที่เห็นทุกวันนี้คือมีเชือกสี่เส้น (บางครั้งอาจเหลือสามเส้น) ขึงอยู่ที่เสาทั้งสี่มุม

แม้องค์กรที่ควบคุมการชกมวยจะ กำหนดขนาดของเวทีมวยให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน แต่ลานแข่งขันมวยปล้ำกลับไม่มีกติกาเรื่องขนาดของลาน บางครั้ง เวทีมวยอาจใช้เป็นเวทีมวยปล้ำก็ได้ มวยปล้ำสมัครเล่นอาจแข่งกันบนเสื่อที่ปูบนพื้น แต่ที่น่าแปลกคือการแข่งขันมวยปล้ำสมัครเล่นมีกฎว่าต้องแข่งกันในเขตวงกลม แต่ไม่เรียกว่า ring (วงแหวน) อยู่ดี

ทั้งหมดนี้จะฟังดูเหลือเชื่อถ้าไม่มีคำอธิบายในเชิงประวัติศาสตร์ ซึ่งอาจเป็นเพราะเหตุนี้ก็ได้ที่ศัพท์แสลงซึ่งมักใช้เรียกเวทีมวยปล้ำระดับมืออาชีพจึงใช้คำว่า the squared circle ที่แปลว่าวงแหวนรูปสี่เหลี่ยม