นักเขียนนิยายสืบสวนงานชุกอันดับ 1
บทสนทนาสบายๆกับอเล็กซานเดอร์แม็กคอลล์สมิท
นิยายสืบสวนของเขาได้ชื่อว่า “เบาๆ” “อ่านสบาย” บ้างก็บอกว่าเหมือนดื่ม “ชาสมุนไพร” ซึ่งเป็นคำกล่าวขวัญที่ไม่ได้ยินบ่อยนักสำหรับนิยายสืบสวนต่อให้เป็นนักเขียนนิยายทั่วไปก็คงไม่อยากรับ(และเราก็ไม่คาดคิดว่านักเขียนผู้นี้จะยอมรับ) แต่อเล็กซานเดอร์แม็กคอลล์ สมิท ต่างจากนักเขียนนิยายสืบสวนทั่วๆไปนิยายที่ไม่เหมือนใครของเขาไม่มีฉากอาชญากรรมการวิเคราะห์ทางนิติเวชหรือคดีฆาตกรรมที่ต้องคลี่คลายหากแต่เน้นที่ตัวละครผู้ซึ่งไม่เคยมองว่าปมปริศนาใดเป็นเรื่องเล็กแม้แต่ปริศนาถ้วยชาหาย
แฟนหนังสือของเขาใจจดใจจ่อรอคอยตอนต่อของอิซาเบลดัลฮูซีตัวเอกจากนิยายชุดSunday Philosophy Clubเช่นเดียวกับเรื่องราวบทต่อไปของแพตแม็กเกรเกอร์ หญิงสาวจากนิยายชุด44 Scotland Street และที่ขาดเสียไม่ได้คือ พรีเชียสรามอตสเวตัวละครแรกสุดและโด่งดังที่สุดหญิงหุ่นเจ้าเนื้อแบบฉบับสาวบอตสวานาของแท้และดั้งเดิมเจ้าของ “สำนักงานนักสืบหญิงหมายเลข 1” แห่งบอตสวานานั่นเอง
แม้จะสามารถใช้ภาษาได้อย่างสบายๆตรงไปตรงมาแต่แท้จริงแล้วอเล็กซานเดอร์แม็กคอลล์ สมิทเพิ่งมาเป็นนักเขียนเต็มตัวเอาในบั้นปลายชีวิตตอนที่นิยายชุดNo. 1 Ladies’ Detective Agency (ชื่อฉบับแปลภาษาไทย คือนักสืบหญิงหมายเลข 1)โด่งดังไปทั่วโลกเขาก็อายุ 50 กว่าๆแล้วและกำลังเป็นอาจารย์สอนวิชากฎหมายการแพทย์ของมหาวิทยาลัยแห่งเอดินบะระต่อมาจึงลาออกจึงทิ้งวงการวิชาการมาเขียนหนังสือเต็มตัวและสร้างผลงานออกมามากมายน่าทึ่งถึงกว่า 30 เล่ม
รีดเดอร์ส ไดเจสท์มีโอกาสสนทนากับอเล็กซานเดอร์แม็กคอลล์ สมิทในงานเทศกาลนักเขียนและนักอ่าน ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองอูบุดเกาะบาหลีประเทศอินโดนีเซีย
ถาม: แรงบันดาลใจใดเป็นที่มาให้คุณเขียน “นักสืบหญิงหมายเลข 1”
อเล็กซานเดอร์ แม็กคอลล์ สมิท: ตอนนั้นผมไปเที่ยวที่เมืองเล็กๆแห่งหนึ่งในสาธารณรัฐบอตสวานาผมกับเจ้าภาพไปที่บ้านของผู้หญิงซึ่งกำลังเตรียมหาไก่มาทำมื้อกลางวันให้เราในวันรุ่งขึ้น ซึ่งเป็นวันหยุดเทศกาลเธอวิ่งไล่จับไก่ไปรอบลานบ้านชุลมุนฝุ่นคลุ้งอยู่พักใหญ่สุดท้ายเธอก็โถมตะครุบมาได้ตัวหนึ่ง และเชือดคอด้วยมาดสุขุมเยือกเย็น
ผมคิดในใจว่าผู้หญิงคนนี้น่าสนใจแฮะ!อยากรู้จริงๆว่าชีวิตเธอเป็นมายังไงแล้ววันหนึ่งผมก็เกิดความคิดว่าน่าจะเขียนนิยายเกี่ยวกับผู้หญิงที่ใช้ชีวิตอยู่ในบอตสวานาจะพูดไปแล้วเธอนี่แหละบันดาลใจให้ผมเขียนเรื่องนี้
ถาม: นานไหมกว่าคุณจะแปรเปลี่ยนเมล็ดพันธุ์แห่งความคิดนั้นให้กลายมาเป็นพรีเชียสรามอตสเว
แม็กคอลล์ สมิท: น่าจะราวๆ 13 ถึง 14 ปี ความคิดที่ว่าก็ยังอยู่ตรงนั้นไม่หายไปไหนจนอยู่มาวันหนึ่งผมเขียนเรื่องสั้นซึ่งมีตัวละครชื่อพรีเชียสรามอตสเวผมชอบตัวละครนี้ค่อนข้างมากเลยเขียนเรื่องราวของเธอเพิ่มขยายออกมาเป็นตอนๆจนกลายเป็นนิยายครบสมบูรณ์แล้วก็คิดว่า เอาละ ใช้ได้แล้วพิมพ์ครั้งแรกในสกอตแลนด์เมื่อปี 2536 จำนวนพิมพ์แค่ประมาณ 1,500 เล่ม แต่ได้รับคำวิจารณ์ดีสำนักพิมพ์ขายหนังสือหมดแล้วก็บอกว่า “งั้นลองเสี่ยงดูสักตั้งพิมพ์อีกสัก 500 เล่มเป็นไง” [หัวเราะลั่น]
ถาม: แล้วตอนไหนที่คุณรู้ว่านิยายของคุณกำลังจะติดตลาด
แม็กคอลล์ สมิท: ตอนที่ผมไปนิวยอร์กเมื่อปี 2545 เพื่อไปเจอกับบรรณาธิการคนใหม่ที่สำนักพิมพ์แรนดอมเฮาส์ปรากฏว่าผิดคาด เพราะมันเป็นการประชุมใหญ่กับทีมการตลาดทั้งทีมผมเลยรู้ว่าเขาเตรียมทำแผนการตลาดใหญ่โตประชุมเสร็จผมก็เดินออกไปที่ถนนพาร์กอะเวนิวแล้วก็คิดว่าเอาละหนังสือชุดนี้ท่าจะไปไกลกว่าที่คิดไว้
พอทางสำนักพิมพ์ขอให้เขียนเล่มใหม่นั่นแหละผมถึงเพิ่งได้คิดว่าเราน่าจะเขียนภาคต่อได้นี่นาประมาณช่วงที่กำลังเขียนเล่มสองกับสามนี่แหละผมรู้สึกว่าตัวเองกำลังเริ่มผูกพันกับตัวละครนี้อย่างลึกซึ้งไม่นานก็รู้สึกว่าเธอเป็นตัวละครที่สำคัญมากสำหรับผม
ถาม: แล้วคุณคิดยังไงกับซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง‘นักสืบหญิงหมายเลข 1’
แม็กคอลล์ สมิท: ผมชอบมากทีเดียวคิดว่าคงมีนักเขียนหลายคนที่ไม่ชอบเวลาที่หนังสือถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ผมคงเป็นข้อยกเว้นผมโชคดีมากที่ได้แอนโทนีมิงเกลลามากำกับแล้วเขายังเขียนบทร่วมกับริชาร์ดเคอร์ติสอีกด้วย
มิงเกลลาเริ่มลงมือสร้างภาพยนตร์ก่อน ซึ่งมีกำหนดฉายก่อนที่ซีรีส์ละครเป็นตอนๆ จะแพร่ภาพทางโทรทัศน์ โดยให้ความสำคัญอย่างมากกับบอตสวานาซึ่งเป็นฉากหลังของเรื่องเขาลงทุนไปที่นั่นด้วยตัวเองเพื่อพบปะคนโน้นคนนี้เดินทางไปทั่วเพื่อจะได้รู้จักบอตสวานาอย่างแท้จริงชาวบอตสวานาเองก็มองว่าหนังเรื่องนี้เป็นโอกาสดีเยี่ยมที่จะได้มีการเผยแพร่ประเทศของพวกเขาไปในระดับสากลเป็นครั้งแรกมิงเกลลาเคารพในข้อนี้และจริงจังกับมันมาก
แต่น่าเสียดายตอนที่หนังมีกำหนดจะฉายรอบปฐมฤกษ์ในกรุงลอนดอนแอนโทนีมิงเกลลาก็มาเสียชีวิตลงอย่างไม่คาดฝันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าเหลือจะกล่าวแต่ครอบครัวของเขาอยากให้หนังฉายไปตามกำหนดเราก็เลยทำตามนั้นแต่ผมดูหนังรอบนั้นไม่จบหรอกดูได้แค่ครึ่งชั่วโมงก็ร้องไห้และผู้ชมคนอื่นๆก็คงมีน้ำตาเหมือนกันมันสะเทือนใจจริงๆ
โปรดอ่านต่อฉบับเดือนกรกฎาคม 2555
|
| ||||||
แสดงความคิดเห็น
| ชื่อ* | |
| อีเมล* | |
| ความคิดเห็น* | |
Disclaimer : Reader's Digest reserves the right and authority to display your postings or not, and modify your posts to remove offensive material, remove vulgar comments, remove insults or delete any other content deemed inappropriate, at our discretion.
คุณชอบอะไรมากกว่ากันระหว่าง...?
กิจกรรม ล่าสุด
กิจกรรม ล่าสุด
คุณ เลือกเอง
คุณ เลือกเอง
เรื่องราว ที่น่าสนใจ
เรื่องราว ที่น่าสนใจ
|
แรงบันดาลใจ
 |
สุขภาพ & การแพทย์
 |
อาหาร & สูตรอาหาร
 |
บ้าน & สวน
 |
เรื่องเล่า & สัมภาษณ์
 |
| บทความแรงบันดาลใจทั้งหมด | สุขภาพ & การแพทย์ทั้งหมด | อาหาร & สูตรอาหารทั้งหมด | บ้าน & สวนทั้งหมด | เรื่องเล่า & สัมภาษณ์ทั้งหมด |
| ข้อมูล |  | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| ลูกค้าสัมพันธ์ | |||||
| |||||
