กลับบ้าน

พี่น้องสองคนซึ่งพลัดบ้านจากเหตุโศกนาฏกรรมอันเลวร้ายกลับมาพบพานญาติพี่น้องอีกครั้ง

By สตีฟ เบอร์เจส

ขนาดตัวอักษร AA AA | พิมพ์ | อีเมล

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

ฤดูร้อนปี 2523 ในเขตเซาท์เซ็นทรัลของลอสแอนเจลิสแดเนียล ฟงวัยแปดขวบนั่งเล่นกล่องเปล่าอยู่กับพื้นในร้านโกลเดนสเตทมาร์เก็ตของพ่อกับแม่มีผู้ชายสามคนเข้ามาในร้านคนหนึ่งถือปืน

“ผู้ชายคนนั้นขอเงิน” แดเนียลทบทวนความหลัง “ผมคิดว่าแม่เอื้อมไปหยิบเงินที่เก็บไว้ใต้เคาน์เตอร์มันยิงแม่พ่อวิ่งมาช่วยแม่แล้วมันก็ยิงพ่อด้วย”

สองวันต่อมาตำรวจจับกุมตัวจอห์นเวสต์ลีย์เฮย์สเขาสารภาพว่าฆ่าเลียวนาร์ดกับซูซานฟงและฆ่าเรมอนด์วาสเคซซึ่งเขายิงที่ซุ้มขายแฮมเบอร์เกอร์เมื่อสองสามวันก่อนจะยิงสองสามีภรรยาคู่นี้เขาถูกตัดสินประหารชีวิตฐานฆ่าคนตายสองครั้งแต่ในชั้นอุทธรณ์เขาถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตโดยไม่รอลงอาญา

หลังเหตุฆาตกรรมมีคำถามเกิดขึ้นว่าใครจะเป็นคนดูแลแดเนียลกับเลียวนาร์ดผู้เป็นน้องชายซึ่งอ่อนกว่าเขาสี่ปีเด็กชายทั้งสองเคยได้รับการเลี้ยงดูจากย่าอิงอิง และจากสุ่ยทงอึ้งกับพั่วพั้ว ผู้เป็นตากับยายซึ่งเดินทางมาจากฮ่องกงเมื่อปีกลายปกติแล้วธรรมเนียมจีนจะให้สนิทสนมครอบครัวทางฝ่ายพ่อมากกว่าดังนั้นเมื่อถูกส่งไปอยู่กับย่าอิงอิงเด็กทั้งสองจึงไม่กังวล “ย่าอิงอิงเป็นส่วนหนึ่งในวัยเด็กของผม” แดเนียลกล่าว

แต่สิ่งที่แดเนียลกับเลียวนาร์ดไม่รับรู้ก็คือพวกเขาจะไม่ได้อยู่กับอิงอิงเธอบอกกับซูซึ่งเป็นลูกสาวและทอมมีซึ่งเป็นลูกเขยเอาไว้แล้วว่าพวกเขาต้องรับผิดชอบเลี้ยงดูหลานกำพร้า “มันไม่ใช่ทางเลือกแต่เป็นหน้าที่” แดเนียลพูด “ยังไม่ทันไรเราก็เก็บกระเป๋าและถูกส่งตัวอย่างรีบเร่งเราไปถึงสนามบินโทรอนโตตอนฤดูใบไม้ร่วงมันเป็นโลกใหม่ที่ทุกข์ทรมานนัก”

แดเนียลกับเลียวนาร์ดรู้สึกว่าผู้ดูแลรายใหม่ไม่ยินดีกับภาระหน้าที่นี้นักทอมมีกับซูมีลูกสาวสามคนและลูกชายเล็กๆอีกคนของตัวเองอยู่แล้วพวกเขาจึงต้องย้ายครอบครัวไปอยู่บ้านหลังใหญ่ขึ้นที่มิสซิสโซกาเพื่อรองรับเด็กชายสองคนอิงอิงเสียชีวิตในอีกสองปีต่อมาสายใยสุดท้ายของแดเนียลและเลียวนาร์ดกับอดีตอันคุ้นเคยก็มลายไป

“ในบ้านใหม่เรารู้สึกเหมือนเป็นตัวปัญหาตลอดเวลา” เลียวนาร์ดพูด “จำได้ว่าผมถูกตีด้วยด้ามไม้กวาดดูเหมือนว่าเราถูกทำโทษเพราะสิ่งที่ลูกๆของพวกเขาทำพวกเขาจะพูดว่า ‘แกมันโง่ครูเขาคิดว่าพวกแกโง่’ ถ้าเรามากินมื้อเย็นช้าไปห้านาทีเราจะอดกิน”

แดเนียลกับเลียวนาร์ดไม่เคยได้กุญแจบ้านต่างจากลูกๆของทอมมีกับซูถ้าแดเนียลมาถึงบ้านหลัง 22.00 น. ประตูบ้านจะล็อกเขาต้องไปค้างบ้านเพื่อนหรือไม่ก็ไปเล่นสเกตบอร์ดกับเด็กจรจัดตลอดคืน “ผมโตมาบนสเกตบอร์ด” แดเนียลบอก

เด็กชายเรียนรู้เรื่องครอบครัวที่รักใคร่กันจากพวกเพื่อนเป็นเรื่องใหม่ที่ไม่เคยรู้ “พวกเขามีกุญแจบ้านพ่อแม่ทำอาหารแล้วก็เก็บอาหารไว้ให้ลูก” เลียวนาร์ดกล่าว “เราเอามาเทียบกับชีวิตของตัวเองและรู้ว่าบางอย่างไม่ใช่แล้วล่ะ”

ในที่สุดปี 2532 เมื่อแดเนียลอายุ 17 ปีเขาทะเลาะกับอาเขยและออกจากบ้านโดยมีสเกตบอร์ดกับกระเป๋าเสื้อผ้าสะพายหลังเขาไม่หวนกลับไปอีกเลย

โปรดอ่านต่อในฉบับเดือนมกราคม 2555

คุณชอบบทความนี้ไหม?เชิญให้คะแนน

แบ่งปัน

พิมพ์ | อีเมล

เรื่องยอดนิยม ...

ประเภทของ คำแนะนำ & เคล็ดลับ
อาหาร รักษ์สุขภาพ เทคโนโลยี ความสัมพันธ์	เดินทาง ใช้เวลาว่าง เงินทอง สัตว์เลี้ยง

แสดงความคิดเห็น

ชื่อ*
อีเมล*
ความคิดเห็น*

Disclaimer : Reader's Digest reserves the right and authority to display your postings or not, and modify your posts to remove offensive material, remove vulgar comments, remove insults or delete any other content deemed inappropriate, at our discretion.

ท่านต้องการอ่านทุกเดือนไหม
สมัครสมาชิกนิตยสาร รีดเดอร์ส ไดเจสท์ สรรสาระ เพียง 996 บาทต่อปี

ขอตอบด้วยคน

วิธีทำโทษเด็กแบบไหนดีที่สุด197 Votes

1	โตโน่ จาก Reality สู่ชีวิตจริงของดาวรุ่ง
2	5 วิธีจับโกหก
3	29 เคล็ดลับทางการเงิน
4	41 ความในใจที่หมอขอบอก
5	ติ๊ก เจษฎาภรณ์ สุภาพบุรุษโลกสีเขียว
6	วาทศิลป์แห่งปัญญาของในหลวง
7	โพแทสเซียม
8	“ผมภูมิใจในตัวพ่อ นักสู้แห่งเทือกเขาบูโด”
9	ชีวิตที่นับหนึ่งใหม่
10	เริมที่ปาก

เมนูแนะนำ

ทูดาริบอล อดีตนักร้องค่ายอาร์เอส (อัลบั้ม SASIKARN และ SASIKARN 2 YOU) และนักแสดง ทั้งภาพยนตร์ ละครทีวีและละครเวที ล่าสุดรับบทพระสุพรรณกัลยา ในละครเวทีอิงประวัติศาสตร์ “สมเด็จพระนเรศวรมหาราช” ปัจจุบันทำรายการวาไรตี้ “นารีโซไซตี้” ทางช่องมีเดียแชนแนลและเป็นผู้บริหารร้านอาหารเกาหลี “TODARI”

อ่านทั้งหมด......