เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย

นามปากกาของชลลดา เตียวสุวรรณ  นักเขียนนักเดินทางผู้รักการท่องเที่ยว อดีตทีมงานนิตยสารไปยาลใหญ่ มีผลงานเขียนสู่สายตานักอ่านอย่างสม่ำเสมอ เล่มล่าสุดคือยุโรปของเพลงดาบฯ นอกจากนี้ยังทำงานแปล เขียนบทโทรทัศน์และบทภาพยนตร์

 

ถ้าไม่นับหนังสือคู่มือท่องเที่ยวที่ต้องใช้เป็นข้อมูลในการเดินทาง บนชั้นหนังสือของดิฉันจะมีหนังสือหลากหลายมาก ชอบอ่านหนังสือที่ไม่ใช่เรื่องแต่งและบทความเพราะได้อ่านความคิดมุมมองของผู้เขียน มีนิยายบ้างแต่น้อยเล่ม ส่วนวรรณกรรมเยาวชนเป็นงานเขียนที่อ่านตลอด และมีหนังสือที่รวบรวมไว้เป็นชุดอย่างผลงานของอัศศิริ ธรรมโชติ, วรากรณ์ สามโกเศศ และโรอัลด์ ดาห์ล ปัจจุบันจะเลือกซื้อหนังสือเล่มที่อยากอ่านเพื่ออ่านทันที ไม่ซื้อไปเก็บไว้ โดยดิฉันจะไม่เก็บหนังสือทุกเล่มที่อ่าน ทุกสองเดือนจะจัดชั้นหนังสือ แล้วเลือกเก็บเฉพาะเล่มที่ชอบจริงๆหรือที่นักเขียนลงชื่อไว้ให้

 

เงินทองของมายา โดยวรากรณ์ สามโกเศศ

เล่มนี้อยู่ในหนังสือชุด โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี ของอาจารย์วรากรณ์ซึ่งดิฉันเป็นแฟนคลับมาตลอด เพราะอาจารย์เล่าเรื่องต่างๆโดยใช้เศรษฐศาสตร์มาอธิบายได้สนุกน่าอ่าน แต่ละเรื่องให้ความรู้ที่อ้างอิงจากงานวิจัยที่น่าเชื่อถือหรือบทความต่างประเทศจากนิตยสารที่เราไม่มีโอกาสอ่านประจำ โดยไม่ได้ให้ข้อมูลหรือเขียนบอกเพียงวิธีการ แต่ยังให้ทัศนคติสำคัญเกี่ยวกับการเงินด้วย ดิฉันพยายามนำไปปฏิบัติอยู่บ้าง เช่นที่สอนว่าเราควรมีเงินออมร้อยละสิบของรายได้ อย่างน้อยก็มีหลักการที่คอยเตือนถึงสิ่งที่ควรทำ

 

นางฟ้าของปู่ เขียนและภาพประกอบโดย จัตตา บาวเออร์ แปลโดย จารุพัสตรา

เรื่องของเด็กคนหนึ่งที่เวลาไปเยี่ยมปูซึ่งนอนป่วยอยู่บนเตียง แล้วปู่จะเล่าเรื่องต่างๆให้ฟัง อย่างเรื่องชีวิตของปู่ ปู่บอกไม่มีใครโชคดีเหมือนปู่เพราะมีนางฟ้าคอยดูแล หนังสือที่มีทั้งความงามและสนุก เนื้อเรื่องสั้นๆแบบหน้าละประโยค ส่วนรูปเป็นลายเส้นง่ายๆ ช่วยเล่าเรื่องได้อย่างน่ารักโดยไม่ซ้ำกับตัวหนังสือ อ่านแล้วก็ทำให้คิดว่า ชีวิตเราก็คงมีนางฟ้าคอยดูแลปกป้องแบบนี้เหมือนกัน 

 

ปลาดิบแดดเดียว โดยเรียวตะ ซูซูกิ

แม้เป็นชาวญี่ปุ่นแต่เขียนภาษาไทยเองและสื่อความคิดได้น่าสนใจ อ่านแล้วได้มุมคิดและอารมณ์ขันจากเรื่อง ซึ่งนอกจากจะได้รู้วิถีชีวิตของคนญี่ปุ่นโดยตรงแล้วยังมีเรื่องวัฒนธรรมเปรียบเทียบ ประทับใจที่ผู้เขียนเล่าเรื่องกระดาษทิชชูซึ่งคนญี่ปุ่นแบ่งการใช้งานแบบม้วนกับแบบกล่องอย่างชัดเจน แบบม้วนใช้เฉพาะเป็นกระดาษชำระในห้องน้ำซึึ่งแตกต่างจากเมืองไทย แม้ดิฉันจะเคยไปญี่ปุ่นหลายครั้งแต่ก็ไม่เคยสังเกตเช่นนี้ ข้อดีอีกอย่างคือได้ศึกษางานเขียน ทั้งประเด็นและวิธีอธิบายในเรื่องของผู้เขียน เพราะบางเรื่องไม่น่าจะเขียนได้เยอะ แต่เขาเขียนได้ยาวเป็นหน้าๆ 

 

ไหม โดยอเลสซานโดร บาริกโก แปลโดยงามพรรณ เวชชาชีวะ 

เรื่องราวสายใยรักที่ถักทอระหว่างพ่อค้าชาวฝรั่งเศสกับหญิงสาวชาวญี่ปุ่นระหว่างที่เขาเดินทางตามหาตัวไหมไปไกลถึงญี่ปุ่น เป็นนิยายที่อยู่ในใจตลอดกาล ถ้ารู้สึกปลอดโปร่งจริงๆจะหยิบมาอ่านซ้ำอีก นิยายเล่มบางๆแต่ดีมาก ดิฉันชอบที่เรื่องไม่ยาวแต่มีความละเมียดลึกซึ้ง อ่านแล้วให้ความรู้สึกกรุ่นๆ ซึ่งไม่ได้มีนิยายหลายเล่มในโลกนี้ที่จะทำให้คนอ่านเกิดความรู้สึกเช่นนี้ เคยอ่านครั้งแรกเมื่อนานมากแล้วแต่กลับมาอ่านซ้ำอีกเรื่อยๆ ก็ยังรู้สึกว่าเป็นหนังสือที่ดีอยู่เช่นที่เคยรู้สึก