สูตรแห่งความหวัง

ถ้าคุณไม่แน่ใจว่าจะต้องทำอะไรเมื่อเข้าไปในชั้นเรียนทำอาหารของเพนนี กิลล์แล้วละก็ จงทำตามคำแนะนำที่ติดบนผนังห้องครัว “สวัสดีทุกคน ใช้ผ้าชื้นเช็ดเคาน์เตอร์ครัว อ่านสูตร ล้างมือ” อาจดูชัดเจนดี แต่ทุกอย่างในโรงเรียนซึ่งดำเนินการอยู่ในบ้านของกิลล์ที่เมืองดันดัส รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา แห่งนี้ทำตามกฎง่ายๆ นั่นคือ อย่ามองข้ามทุกสิ่งทุกอย่าง

 

นักเรียนที่นี่เป็นผู้ป่วยออทิสซึมกลุ่มอาการเอเอสดีซึ่งมีความบกพร่องด้านการสื่อสารและปฏิสัมพันธ์ทางสังคม ผู้ป่วยโรคนี้บางคนยังมีความบกพร่องทางสติปัญญา มีปัญหาเรื่องการเคลื่อนไหว และมีพฤติกรรมไม่ปกติ ประมาณกันว่าชาวแคนาดาหนึ่งใน 165 คนมีอาการเอเอสดีติดมาแต่กำเนิด ผู้ที่เป็นโรคนี้ไม่มีคนไหนเลยที่มีพฤติกรรม หรืออาการของโรค หรือเจอกับปัญหาเหมือนกัน

 

ในฐานะแม่ของชายหนุ่มวัย 27 ปีที่เป็นออทิสซึม กิลล์ได้ประสบการณ์ตรงว่า การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับผู้ที่มีอาการเอเอสดีนั้นครอบครัวจะ้เหนื่อยยากเพียงใด เมื่อสองสามปีก่อน เธอสำรวจพ่อแม่ในละแวกบ้านที่มีลูกเป็นออทิสซึม เพื่อดูว่าพวกเขาต้องการอะไรมากที่สุด ทีแรกเธอคาดว่าพวกพ่อแม่คงจะขอบ้านพักผู้ป่วยพร้อมบริการช่วยเหลือต่างๆ แต่กลับไม่ใช่ พวกเขาอยากให้ลูกอยู่ที่บ้านกับพ่อแม่ให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ แต่ก็บอกว่าต้องการความช่วยเหลือ

 

กิลล์ซึ่งชอบเรื่องอาหารมากรู้ดีว่า ครัวคือสถานที่เหมาะที่สุดในการสอนผู้ป่วยเอเอสดีให้รู้จักการพึ่งตนเอง ความมั่นใจ และมิตรภาพ “การทำอาหารเป็นทักษะชีวิตที่สำคัญยิ่ง” เธอว่า การเรียนทำอาหารยังใช้วิธีแก้ปัญหาได้จริงมาช่วยให้ผู้ป่วยเอาชนะปัญหาของตัวเองได้ด้วย

 

เคาน์เตอร์เตรียมอาหารในห้องเรียนของกิลล์แบ่งเป็นสี่ที่ หนึ่งที่ต่อนักเรียนหนึ่งคน แต่ละที่มีอุปกรณ์ทำอาหารที่นักเรียนนำมาจากบ้าน มีเครื่องปรุงสารพัดอย่าง และสูตรอาหาร สูตรนี้ไม่ใช่แบบปกติทั่วไป แต่จะมีคำแนะนำที่ชัดเจน เช่น แกะสติกเกอร์ออกจากลูกแอปเปิล ผู้ที่เป็นออทิสซึมมักเพ่งความสนใจไปที่กฎระเบียบ และอาจทำต่อไม่ได้ถ้าตำราอาหารไม่เขียนบอกข้อมูลให้ชัดเจน กิลล์แตกคำสั่งออกเป็นขั้นตอนย่อยๆหลายขั้น มีการอธิบายว่า เครื่องเทศ “หนึ่งหยิบมือ” หมายความว่าอย่างไร และระบุเวลาในการคนส่วนผสมเป็นตัวเลขที่แน่นอน ไม่เหลือข้อมูลให้สงสัย เช่น “วางต้นหอมลงบนเขียง จับต้นหอมด้วยมือข้างที่ไม่ได้ใช้เขียนหนังสือ”

 

เนต พีบัส ลูกชายของกิลล์ ก็เป็นนักเรียนของเธอคนหนึ่ง สูตรอาหารที่เขากำลังจะทำเป็นสลัดผักถั่ว มีขั้นตอนการทำ 60 ข้อ “ขั้นไหนผมถึงจะเริ่มร้องเพลงได้” เขาถามเจนนิเฟอร์ ซุกโคโล ครูสอนทำอาหาร “ขั้นที่ 55 เป็นไง” เธอตอบ